Paul Gascoigne เปิดเผย ‘ความเสียใจครั้งใหญ่ที่สุด’ ในอาชีพการงานของเขาและเรื่องราวเกี่ยวกับ ‘ฟันใหม่’ ที่เฮฮาและ ‘พูดคุย’ กับ Ally McCoist ที่ Rangers!

อาจเป็นเวลา 23 ปีแล้วที่ Paul Gascoigne ออกจาก Rangers แต่การออกจากสโมสรอย่างกะทันหันของเขายังคงเป็น ‘ความเสียใจที่ใหญ่ที่สุด’ ในอาชีพนักฟุตบอลของเขา

บุคลิกที่ใหญ่กว่าชีวิตของ Gascoigne ทำให้เขากลายเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงทั้งในและนอกสนามในขณะที่เขาได้รับความรักจากเหล่าเรนเจอร์สที่ซื่อสัตย์

กัซซาประสบความสำเร็จอย่างมหาศาลกับสโมสรเป็นเวลาสามปีที่คว้าแชมป์ลีกได้ 2 สมัย ได้แก่ สก็อตติช คัพ และลีก คัพ

แต่ในการพูดในสารคดีพิเศษของ McCoist & Gazza อดีตกองกลางทีมชาติอังกฤษได้เปิดใจกับการจากไปอย่างน่าทึ่งจาก Ibrox ในเดือนมีนาคม 1998 ซึ่งถูกรุมเร้าด้วยอาการบาดเจ็บและฟอร์มแย่

ความฝันของเรนเจอร์สในการเป็นทีมสก็อตแลนด์คนแรกที่คว้าแชมป์ลีก 10 สมัยติดต่อกัน – ’10 แถว’ – พังทลายลงและเป็นสิ่งที่ยังคงหลอกหลอน Gazza มาจนถึงทุกวันนี้

“ผู้คนถามผมว่าเสียใจที่สุดเรื่องฟุตบอลคืออะไร และมันทำให้ทีมเรนเจอร์สต้องออกจากทีมในเวลาที่ผมทำ” เขาอธิบาย

“ฉันได้รับแจ้ง [ผู้จัดการดิ๊ก] Advocaat ไม่ใช่คนที่เหมาะกับฉัน ฉันไม่รู้ว่าจะเล่นให้เขาหรือดื่มเขาดี”

เมื่อนึกถึงเรื่องราวอันยอดเยี่ยมของเขาที่เข้าร่วม ‘เรนเจอร์ส’ จากลาซิโอในปี 1995 ด้วยเงิน 4.3 ล้านปอนด์ กาซซากล่าวว่า: “ฉันจำได้ว่าพูดกับ (หัวหน้าทีมในลาซิโอ) ดีโน่ ซอฟฟ์ และถามเขาว่ามีสโมสรไหนสนใจฉันในตัวฉันในเวลานั้น และเขาก็บอกว่าเชลซี .

“ผมบอกว่า ‘ผมจะไม่ไปที่นั่น อีกอันคืออะไร’ เขาตอบแอสตัน วิลล่า

“และฉันก็บอกว่าฉันจะไม่ไปที่นั่นเหมือนกัน แล้วเขาก็พูดว่าเรนเจอร์ส ฉันจึงเดินออกจากประตูแล้วหันกลับมาพูดว่า ‘ฉันจะไม่ไปควีนส์ปาร์ค เรนเจอร์ส’

“ไม่ กลาสโกว์ เรนเจอร์ส” สิ่งนี้หยุดเขาในเส้นทางของเขา “ฉันกระแทกประตูแล้วบอก Dino ให้รีบไป

“ ฉันจำได้ว่า [ผู้จัดการเรนเจอร์ส] วอลเตอร์สมิ ธ หันมาและจะ ‘ให้ฉันบอกคุณเกี่ยวกับสโมสร’

“ฉันไป ‘ไม่ ให้ฉันบอกคุณว่าฉันมีอะไรอยู่ในตู้เย็น…. และฉันออกมาพร้อมกับบัดไวเซอร์สองคน เขาพูดว่า ‘คุณกำลังเซ็นสัญญาใช่ไหม!’”

Gazza อธิบายกับ McCoist ว่าเขาหึ่งมากหลังจากการประชุมและนึกถึงฉากที่ Ibrox เมื่อผู้สนับสนุนหันมาทักทายการเซ็นสัญญากับซุปเปอร์สตาร์ของพวกเขา

เช่นเดียวกับแฟน ๆ ชาวอังกฤษหลายพันคนซึ่งในปี 2545 เลียนแบบอินเดียนแดงของเดวิดเบ็คแฮมแฟนเบสทั้งหมดดูเหมือนจะย้อมผมเพื่อเป็นเกียรติแก่กาซซา

“ฉันจำได้ว่าพบประธานที่ชั้นบนที่พื้นและเขาพูดว่า ‘คุณเคยเห็นข้างนอกไหม’ ฉันพูดว่า ‘ไม่ ทำไม’ ‘ดูข้างนอก’

“ฉันแค่มองออกไปข้างนอกและเห็นแฟน ๆ ทุกคน ผมของฉันเป็นสีบลอนด์ ทั้งหมดของพวกเขาเป็นสีเหลือง – อวยพรพวกเขา นั่นวิเศษมาก

“ผมจำได้ว่าเจ้านายบอกว่าคุณจะหัวเราะ จริงจังเมื่อคุณเล่น แต่คุณจะหัวเราะกับเพื่อนๆ ในห้องแต่งตัว”

และวันหนึ่งที่เรนเจอร์ส กาซซ่าก็ทำให้ห้องแต่งตัวดูสดใสขึ้นด้วยฟันชุดใหม่

“ฉันรู้ว่าฉันค่อนข้างสนุกในห้องแต่งตัว แต่สิ่งหนึ่งที่สนุกที่สุดที่ฉันเคยเห็นคือตอนที่ฉันทำฟัน” นักเตะวัย 54 ปีกล่าว

“ฉันพูดกับผู้หญิงที่แผนกต้อนรับว่า ‘คุณคิดว่าผู้ชายจะจำได้ไหม’ และเธอก็พูดว่า ‘ฉันไม่ควรคิดอย่างนั้น!’

“ทันทีที่ฉันเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว คุณ [McCoist] ก็ร้อง ‘ว้าว คุณสามารถกินแอปเปิ้ลผ่านตู้ไปรษณีย์ได้’ นั่นเพิ่งทำลายเราผู้ชาย

“ฉันไปทานอาหารกลางวันกับพ่อและถามผู้หญิงที่อยู่หลังเคาน์เตอร์ว่า ‘วันนี้มีซุปอะไรไหม’ เธอพูดว่า ‘แครอท’ ฉันก็เลยบอกว่า ‘อย่ามายุ่งกับมันเลย’”

สายสัมพันธ์ที่เขาคบหากับ McCoist ในสมัยเป็น Rangers เป็นภาพที่สวยงามที่ได้เห็น โดยทั้งคู่ยังคงเป็นเพื่อนที่แน่นแฟ้นมาจนถึงทุกวันนี้

และเมื่อนึกถึงรอยยิ้มคอลเกตแบบใหม่ของกัซซ่า ตำนานของเกอร์ส McCoist กล่าวเสริมว่า “ฉันจะไม่มีวันลืมที่คุณเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว โยนกระเป๋าของคุณลงและยิ้มให้ทุกคนด้วยฟันใหม่ของคุณ

“มันเป็นสิ่งที่สนุกที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาในชีวิต

“คุณกับฉันจัดโต๊ะกระจ้อยร่อยสำหรับสองคนในห้องแต่งตัว มันเป็นไวน์บาร์ในจินตนาการ

“แล้วคุณก็เข้ามาคุยกับฉันด้วยฟันใหม่ของคุณ… มันไร้สาระ!”

ที่เรนเจอร์ส กัซซาพบว่าตัวเองอยู่ในทีมที่คว้าถ้วยรางวัลอยู่เป็นประจำ โดยได้เหรียญแชมป์เอฟเอ คัพ อย่างโดดเดี่ยวกับท็อตแนมในปี 1991 เป็นชื่อของเขา แม้ว่าเขาจะจบรอบชิงชนะเลิศในโรงพยาบาลด้วยอาการบาดเจ็บที่เข่า

เมื่อระลึกถึงวันแห่งความรุ่งโรจน์ที่เรนเจอร์ซึ่งในที่สุดก็เห็นยักษ์ใหญ่ชาวสก็อตเท่ากับคู่แข่งของเซลติกเก้าคนติดต่อกัน Gazza กล่าวว่า:“ ฉันไม่เคยชนะอะไรเลยในชีวิตฉันได้รับรางวัลส่วนตัว แต่ในฐานะทีมและ ทีมที่ฉันไม่เคยชนะอะไรเลย

“เมื่อเราตามหลังไป 1-0 [ที่อเบอร์ดีน] ฉันแค่คิดในใจว่าพระเจ้าช่วย เราต้องชนะให้ได้ ไม่สำคัญว่าใครจะทำคะแนนได้

“ผมจำได้ว่าได้บอลเข้ากรอบเขตโทษ และผมตีบอลเข้าหลังคาตาข่ายได้อย่างไร ผมไม่รู้”

กาซซาทำแฮตทริกได้อย่างยอดเยี่ยมในขณะที่เรนเจอร์สคว้าแชมป์ติดต่อกันเป็นสมัยที่แปดในฤดูกาล 1995/96 ด้วยชัยชนะเหนือเดอะดอนส์ 3-1

เมื่อบรรยายถึงความรู้สึกในการคว้าแชมป์ลีกเป็นครั้งแรก เขาเล่าว่า “ฉันไม่เคยรู้สึกเลย… ตอนนี้ฉันแทบขาดใจ… ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนั้นมาก่อนเลยในชีวิต”

‘เขาทิ้งงานศิลปะของเขา – หัวใจของฉันร้องไห้เพื่อเขา’: Paul Gascoigneคือ ‘ความเสียใจที่ใหญ่ที่สุดในอาชีพการงานของฉัน’ ดิโน ซอฟฟ์ อดีตผู้จัดการทีมลาซิโอกล่าว

Dino Zoff เข้าใจความเจ็บปวดของแฟนบอลทีมชาติอังกฤษที่ได้เห็นการตกต่ำของ Paul Gascoigne เผยให้เห็นถึงความปวดใจเมื่อได้ดู ‘Gazza’ เสียพรสวรรค์ของเขาไปเอง

Jack Grealish ตำนานชาวอิตาลีในตำนานในช่วงสามปีที่อดีตสตาร์สเปอร์สที่ลาซิโอ – รถไฟเหาะตีลังกาที่โดดเด่นด้วยการปะทะกับสื่อมวลชนความสัมพันธ์ที่ร้าวฉานที่สโมสรการบาดเจ็บและความมหัศจรรย์ของเวทมนตร์ในสนาม

ชาวอังกฤษต่อสู้กับโรคพิษสุราเรื้อรังและการติดยาก่อนและหลังเกษียณ ด้วยการแสดงตลกนอกสนามมักจะถูกตำหนิว่าขัดขวางไม่ให้เขาไปถึงระดับสูงสุดที่ทักษะของเขาสัญญาไว้

‘ฉันหมดหวัง เขาเป็นศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สูญเสียงานศิลปะของเขาไป’ ซอฟฟ์บอก Rai Radio 2 ‘ฉันชื่นชมศิลปินเสมอมา

‘เขาทำให้ฉันคลั่งไคล้ด้วยความโกรธ ฉันเสียใจกับเขา เขาทิ้งงานศิลปะของเขาไปในทางที่ไม่ดี

“ในตอนนั้นชัดเจนว่าเขาจะมีปัญหาเมื่อเขาหยุดเล่น มันเป็นผลที่สมเหตุสมผล อาจทำให้ทุกอย่างแย่ลงที่จะหยุดเมื่อคุณอยู่ในจุดสูงสุดของอาชีพการงาน ‘หัวใจของฉันร้องไห้เพื่อเขา’

Lazio ฟื้นคืนชีพหลังจากการมาถึงของ Gascoigne โดยมีคุณสมบัติสำหรับ UEFA Cup ในปี 1993 เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ถูกผลักไสให้ Serie B ในปี 1985 อย่างไรก็ตามการแสดงของชาวอังกฤษเองไม่ได้เป็นไปตามโฆษณา ฝากถอนไม่มีขั้นต่ำ

ฤดูกาลสุดท้ายของกัลโช่เซเรียอาในปี 1994-95 ถูกใช้ไปเกือบทั้งหมดโดยขาหัก ก่อนที่กองกลางที่เกิดในเกตส์เฮดจะย้ายไปที่เรนเจอร์สโดยไม่เคยตั้งหลักแหล่งในกรุงโรมอย่างแท้จริง

ซอฟฟ์ นักเตะที่อายุมากที่สุดที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก โดยนำอิตาลีคว้าแชมป์ 1982 สมัยอายุ 40 ปี ย้อนรำลึกถึงฤดูกาลที่สองของแกสคอยน์ เมื่อนักเตะทีมชาติอังกฤษถูกบังคับให้ต้องอดอาหารเพื่อลดน้ำหนักอย่างสุดขีดเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับฤดูกาล 1993-94

‘เขากลับมาที่แคมป์ฝึกด้วยน้ำหนัก 12 กก.’ ซอฟฟ์กล่าว ‘เขามากับผมหางม้าและมีน้ำหนักเพิ่มอีก 12 กก.

‘ฉันหมดหวัง เมื่อฉันเห็นเขามาถึงสนามฝึก ฉันถามว่าตัวละครนั้นเป็นใคร มันคือแกสคอยน์ มันเป็นความเสียใจที่ใหญ่ที่สุดในอาชีพการงานของฉัน’

ที่เป็นผู้สร้าง

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *